Waarom?!

Waarom? De laatste tijd krijg ik die vraag regelmatig. Waarom ga je in hemelsnaam een marathon lopen?! Er zijn verschillende waarommen. De waarom van mensen die denken dat ik een kronkel in mijn hoofd heb – een klein beetje gelijk hebben ze wel…-  en zich afvragen hoe ik het in mijn hoofd haal om ruim 42 kilometer te gaan hardlopen, en de waarom van mensen die zelf ook over een kronkel beschikken, maar zich afvragen waarom nu al een marathon?

De eerste waarom is moeilijk uit te leggen. Mensen die niets met sporten in het algemeen en hardlopen in het bijzonder hebben, kun je niet aan hun verstand brengen dat het leuk is om 42 kilometer hard te lopen.
De tweede waarom is wat makkelijker. Omdat het kan!

Ik ben op mijn twaalfde begonnen met lopen. Heb inmiddels legio 5 en 10 kilometer wedstrijden in mijn benen. Ook de halve heb ik diverse malen afgelegd. Ik ben gewoon toe aan iets nieuws, een uitdaging. Ik wil iets hebben om naar uit te kijken, om naar af te tellen.

Van alleen het woord marathon krijg ik al kriebels in mijn buik. Het lijkt me zo gaaf, om na 42 kilometer en 195 meter over de finish te komen!
Nog ruim drie maanden te gaan. 2 oktober moet het gaan gebeuren. De marathon van Zeeland, de zwaarste van Nederland. Waarom? Omdat het kan!