Van enkelklachten naar een parcoursrecord!

Ik heb een heel divers weekje achter de rug. De week begon met enkelklachten. Een overblijfsel van de Arkervaartloop, waar ik me verzwikt had. Twee looploze dagen waren het gevolg hiervan. De ene dag, zondag, heb ik twee uurtjes op de fiets gezeten. De andere, maandag, heb ik anderhalf uur core stability gedaan. Tja, je moet toch wat doen?!

Dinsdag ochtend ben ik eerst via een omweg naar mijn werk gefietst. Ik had niet de illusie dat het lopen goed zou gaan, dus wou even wat extra’s doen. ’s Middags de normale weg terug gereden en ’s avonds naar de baan. De warming up heb ik gewoon met de groep mee kunnen doen. Tempo lopen leek me echter nog niet zo’n goed idee, dus heb ik met Martijn v. R. en Hans R. die ook wat pijntjes hadden een duurloopje gedaan. Woensdag had ik geen reactie op het lopen van dinsdag, dus maar weer de loopschoenen aan. 60 minuten met wat lichte tempowisselingen was het resultaat. ’s Avonds, na een hele dag op mijn benen te hebben gestaan, toch wel weer iets vocht in mijn enkel. Oei.

Donderdag ochtend echter geen pijn. Mooi! Weer lekker de fiets naar het werk gepakt, nu wel de kortste route (11,2 km), en ’s avonds naar de baan. Inlopen ging goed, daarna een circuitje met veel springwerk erin. Ik voelde mijn enkel, maar daar was ook alles mee gezegd. Het programma kon ik probleemloos doen. Nu even de reactie afwachten…

Vrijdag ochtend: geen dikke enkel en nul komma nul pijn. Direct Henk maar een mailtje gestuurd met de mededeling dat ik zaterdag in Lelystad de 5km. ging lopen.

Zo gezegd, zo gedaan. Zaterdag ochtend rond negen uur met Rik richting Lelystad gereden, waar om elf uur het startschot voor de 5 km. zou klinken. Eerst een bakkie koffie, daarna een stukje inlopen en gaan met die banaan! Voordat we weggeschoten werden, vertelde Alie dat het parcours record op 19.13 stond. De legendarische Melanie Spruyt was de houdster hiervan. Inderdaad, was! Die moest eraan!

Het startschot klonk. Ik liep direct tussen de snelste mannen. Na tweehonderd meter liep ik zelfs even op kop! Hun waren heel rustig gestart, ik redelijk vlot. De eerste kilometer ging in 3.38. Ik liep nu een meter of 10 achter kopgroep van de mannen. Jongens, waar zijn jullie mee bezig??!

Langzaamaan begonnen de mannen tempo te maken en werd het gat groter. Trainingsmaatjes Hans en Marco liepen nog bij me. Met Hans nog een stukje kop over kop gelopen om het tempo hoog te houden. Marco moest alle zeilen bijzetten om bij te blijven. Rond het twee kilometer punt moest hij dan ook lossen. Even later hoorde ik dat ook de voetstappen van Hans steeds wat verder weg klonken. In mijn eentje heb ik de laatste twee kilometer voltooid.

Na het eerste kilometer punt liep ik alle kilometers rond de 3.50. Het resultaat hiervan was 18 minuten en 57 seconden aan de meet. Inderdaad, parcoursrecord! Slechts vijf mannen moest ik voor mij dulden. Kortom, een mooi resultaat, waar ik in het begin van deze week nog niet van had durven dromen!

Rik won bij de mannen, mooi podium of niet?!