Trots!
Ik heb gister een grote overwinning geboekt, en dat zonder een wedstrijd te lopen. Ik heb gister ijs gegeten. Boeie, zult u denken. Ja, vind ik wel. ’t Was namelijk dik tien jaar geleden dat ik voor het laatst ijs gegeten heb.
Ik was een jaar of elf, zat op de basisschool en begon fanatiek te sporten. Van mijn spaargeld had ik een hometrainer gekocht. Een Kettler Polo, als ik het mij goed herinner. Driehonderd gulden. Een hoop geld voor mij destijds.
Iedere dag na school was ik aan het sporten. Opdrukken, sit-ups, fietsen, hardlopen, skeeleren en korfbal. Daar zat ik toen nog op.
In die tijd begon ik te klooien met eten. Geen snoep, patat, ijs of andere “slechte” dingen meer. Waarom niet? Ik heb werkelijk waar geen flauw idee. Ik was niet dik, had gewoon een kronkel in mijn hoofd.
Het sporten werd meer en meer. Het eten minder en minder. De kilo’s ook, die vlogen eraf. Korfballen ging steeds slechter. Ik zat in de C1, het selectieteam. Voorgaande jaren werd ik zelden gewisseld tijdens een wedstrijd. Nu gebeurde het steeds vaker. Ik had er gewoon de kracht niet meer voor. Hardlopen daarentegen ging wel lekker. Aan het eind van het seizoen stopte ik daarom ook met korfballen en werd lid van de atletiekvereniging.
Bij AV Nijkerk was ik al gauw een bezienswaardigheid. Dat kleine, dunne meisje, dat kon hard lopen! Als 12 jarige liep ik al met de senioren mee. Veel trainen, nog meer trainen en nog minder eten. De basisschool was inmiddels verleden tijd. De HAVO op het Farel College in Amersfoort was nu mijn deel. Naast alle looptrainingen fietste ik dagelijks naar Amersfoort en terug. En ik at nauwelijks. Ik woog als ik het mij goed herinner iets van 32-33 kilo.
Toen ik zestien jaar was, kreeg ik een nieuwe trainer. Van hem moest ik aankomen. Zodoende kwam ik bij Carlien Harms terecht. 35 kilo woog ik toen. Mijn vet percentage was niet te meten, zo laag. Gaaf vond ik dat!
Iets wat ik minder gaaf vond, was dat ik aan moest komen. Minimaal naar de veertig kilo. VEERTIG kilo, damn! Carlien schreef een dieet voor waar ik mij aan moest houden. Ik deed het. Met pijn en moeite. Om maar genoeg calorieën binnen te krijgen moest ik allerlei poedertjes en zo door mijn eten doen, waar veel koolhydraten dan wel eiwitten in zaten. Een drama vond ik het.
Regelmatig moest ik terug komen om gewogen te worden en werd ook mijn vet gemeten. Ik begon aan te komen. Ook mijn vetpercentage werd meetbaar. 8 à 9 procent, daar zat ik toen op. Slapenloze nachten heb ik ervan gehad.
Je kunt aankomen wat je wilt. Een dieet volgen en de kilo’s erbij laten komen. Als het tussen je oren niet goed zit, schiet je er geen reet mee op. Ik schoot er geen reet mee op. Meerdere dipjes heb ik gehad. Letterlijk, dan vlogen de kilo’s er weer vanaf.
Inmiddels heb ik het aardig op de rit. Op de weegschaal sta ik niet meer. Ik word er niet blij van, dus kan ik het beter maar niet doen.
Ik heb levenslang, zal altijd angst blijven houden om dik te worden. Maar ik kan weer genieten van eten. Ik heb weer ijs gegeten. En daar ben ik trots op!
17 reacties op “Trots!”
Laat een reactie achter
Sponsoren
IJs en een slok(je) Baileys en nog genieten ook. Daar mag je zeker trots op zijn nu niet weer 10 jaar wachten voor het volgende bolletje ijs
.
Enorm respect voor je dat je je open en bloot geeft. Nog meer respect dat je ijs hebt gegeten!!
Een eetstoornis houdt je je leven lang bezig, maar ik geloof dat jij nu wel weet hoe je er mee om moet gaan, al blijf je altijd vechten. Maar dat vechten is jou wel toevertrouwd
ga de levensgeschiedenis van Adrienne Herzog maar eens napluizen. ook een behoorlijk “eetprobleem” gehad, overwonnen en momenteel aardig richting internationale top. En zo snel zal jij niet dik worden met al je trainingsuren. En met een levensgenieter als snelle Rijk in je omgeving mag je je gerust wel een zondigen aan “ongezond” eten.
Erg dapper van je om dit zo op te schrijven!
Aan Rik heb je een goeie wat dat betreft, die houdt wel van wat jij jezelf ontzegde.
Wow, goed zeg……Niet weer 10 jaar wachten heh?! Wel bizar dat ijs en Baileys nou juist my favorite things zijn.
Ilonka,
Heel moedig dat je dit durft op te schrijven!
Van harte met misschien wel je grootste overwinning.
Hoi Ilonka,
Knap van je maar vooral verstandig wat je doet, helaas zie ik op mijn werk ook vaak meer vrouwen met een eetstoornis en openheid kan bijdrage aan het verhelpen van dat probleem, sterkte!
“had een kronkel in mijn hoofd” maar volgens my heb je die nog steeds hoor
Eindelijk, eindelijk, eindelijk. Ik denk dat iedereen die een warm hart voor je heeft, blij is dat je deze 1e (!!!!) stap hebt genomen. In Texel (2009) heb je gezien hoe het ook kan zonder enkel voor de sport te leven (ik denk dat je weet wat en wie ik bedoel).
Juist deze stap zal je op een veel hoger (sport)platform gaan brengen dan die grote hoeveelheden training die je verstouwd. Sport is niet enkel presteren, presteren, presteren. Belangrijkste is het plezier wat erbij hoort. Wanneer je dat kunt hebben (binnen en buiten de sport) zul je zonder extra trainingen omhoog (in snelheid) of omlaag (in tijd) kunnen gaan kijken. Ilonka now goes for the 38 minutes on the 10k. Mark my words!!!
Randy
Goed verhaal; heel goed dat je dit hebt overwonnen en de betrekkelijkheid van dat lopen ook een beetje ziet
Hoi Ilonka,
IJs eten is voor jou zeker een hele grote overwinning. Heel goed van je.
Christien
respect voor jou dat je dit met ons wilt delen! Super dat je weer een lekker ijsje hebt gegeten. Nu lekker samen met Rik van de leuke dingen van het leven genieten. Misschien eet je straks weer een lekker patatje met hem?
Moedig dat je dit met de wereld durft te delen. Ben je alvast een deel van “die last” kwijt. Hoewel je het zelf vast niet zo zal voelen, omdat het gewoon een 2e natuur is geworden in de loop van al die jaren.
Lekker genieten, en ik ben het wel eens met de opmerking dat jij vast niet “dik” zal worden met al die trainingsarbeid die je verricht.
Goed geschreven … en nu in deze tijd aan de chocoladeletters of is dat nog een stap te ver?
Met het lopen gaat het gelukkig wel top, dat lees ik overal wel
Ilonka, nadat ik het je gisteravond al persoonlijk en uitgebreider heb medegedeeld alsnog hier ook mijn complimenten!!!
Da’s goed van je Ilonka !!! ben blij voor je
PS vindt je het oke als ik een link op mijn blog naar jou blog zet?