Modderpoten in Woudenberg

“Op jouw leeftijd hoor je nog naar de trainer te luisteren.” Aldus trainingsmaatje Bart W.

De trainer, luisterend naar de naam Fred van Mook, zag ons in Woudenberg bij de Florijnwinterloop graag aan de start staan van de 5 of 10 kilometer bosloop. De 5 kilometer leek me niet wat, dus stond ik met mijn goede gedrag aan de start van de 10 kilometer.

Bosloop klinkt niet verkeerd. Vriendelijker in ieder geval dan een cross. Maar schijn bedriegt. Het was weliswaar beter te doen dan die zandvlakte in Soest, maar lekker doorstampen is anders. Mul zand, modderplassen, glibberige grasstroken. Dat is toch niet om op hard te lopen?!  

Hardlopen kon ik het ook niet noemen, het tempo kwam er niet in. Ploeteren was het, 10 kilometer lang. En dan heb je het er eíndelijk op zitten, denk je alles gehad te hebben, komt de grootste uitdaging nog. M’n kuiten schoon maken.

Ik moest, alvorens ik kon douchen, nog wachten op de prijsuitreiking. Dat dan weer wel… Toen ik in de kleedkamer aankwam, was ie leeg. Op zich geen probleem, ik heb niemand nodig om mijn kuiten schoon te krijgen, maar nu was het wel lastig, die lege kleedkamer.
Die pipo’s in Woudenberg hadden een bewegingssensor in de kleedkamer hangen, waarop het licht reageerde. Heel handig. Zij het niet dat die sensor alleen de kleedkamer registreerde en niet de douches.

Ik stond dus onder de douche, een seconde of drie duurde het denk ik, valt het licht uit. Verdorie! Ik onder de douche vandaan, effe zwaaien naar de bewegingssensor, gauw weer terug onder de douche, waar na wederom drie seconden het licht weer uit valt.
Stond ik dan, in het donker, alleen, na een bósloop van 10 kilometer, onder de douche in Woudenberg. Echt, veel beroerder kan het niet.  

Even heb ik het geprobeerd, in het donker douchen. Maar het is lastiger dan het lijkt; ik had bar weinig zicht op mijn modderpoten.
Ik dus weer naar die bewegingssensor, zwaaien, kuiten inspecteren, erachter komen dat ze nog láng niet schoon zijn, terug onder de douche, waar het licht weer uit valt, kuiten boenen, denken dat ze nu wél schoon zijn, onder de douche vandaan, zwaaien naar de bewegingssensor, kuiten wederom inspecteren, opnieuw tot de conclusie komen dat ze nog niet modder vrij zijn, weer onder de douche gaan staan, waar jawel, het licht uit valt, kuiten boenen in het donker, weer effe zwaaien naar de sensor, zien dat mijn kuiten nog steeds niet vrij zijn van modderspetters, terug onder de douche, waar het licht weer uit valt….

Zesentachtig keer heeft dit riedeltje zich herhaald. Het duurde even, maar dan heb je ook wat; schone kuiten!