Hardloop4Daagse

Het Pinksterweekend staat traditiegetrouw in het teken van de Hardloop4Daagse in Apeldoorn. Tijdens deze 4 daagse is het de bedoeling dat er 60 dan wel 100 kilometer gelopen wordt, verdeeld over respectievelijk 4 dan wel 6 etappes.
Gedurende dit evenement is het veld rondom de atletiekbaan omgebouwd tot camping. Geen camping met uitgezakte, bier drinkende (oké, soms toch wel…) en sigaretten rokende (die heb ik echt niet gezien) campinggasten, maar met afgetrainde hardlopers die zich louter bezig houden met de nog te lopen etappes.

De echte klasbakken lopen de vier daagse solo. Het is ook mogelijk om in teamverband te lopen of gewoon aan één etappe deel te nemen. Gezien het feit dat ik nog geen echte klasbak ben, maar het sfeertje rondom de vier daagse geweldig vind en daarom niet wou ontbreken, heb ik in teamverband meegelopen.
Net als tijdens de Batavierenrace liep ik in het Suicide Bunnies team mee. De Bunnies hadden dit keer twee teams geformeerd, het lustrum team en het bierteam. Vanwege mijn niet te onderschatten drink capaciteiten werd ik in het bierteam geplaatst.

De vijfde etappe, die zich afspeelde rond Hoog Buurlo en Kootwijkerzand, was mijn deel van de estafette. Deze etappe startte zondagmiddag om 17.00 uur en was een etappe voor de 100 kilometer lopers, die ’s ochtends ook al aan de bak waren geweest.
Gezien het parcours, dat het best als pittig omschreven zou kunnen worden, de temperatuur die ruimschoots de 20 graden overschreed, en de afstand die 19,123 kilometer bedroeg, had ik besloten rustig aan te beginnen.
De eerste kilometers na de start gingen heuvelafwaarts, waardoor er van echt rustig aan doen geen sprake was. Ik liep in een mooi groepje met een aantal klasbakken die er al vier etappes op hadden zitten. Ze liepen een perfect tempo, ik kon mooi volgen, maar vond dat ik het niet kon maken om de hele tijd te zitten plakken. Niet dat ik die mannen uit de wind zou kunnen houden, maar toch.
Na ruim vijf kilometer pakte ik de kop, met Elbert, Pim en Joop in mijn kielzog. In dit treintje zouden we een kilometer of drie lopen, waarna Elbert er van door ging en Joop en Pim af moesten haken. 

Met een kilometer of 11 in de benen verlieten we de verharde bospaden en gingen we de hei op. De combinatie warmte en slecht te belopen paden zorgde ervoor dat mijn tempo drastisch daalde en Pim en Joop mij weer inhaalde. Ze hadden een paar honderd meter op mij te pakken toen we het bos weer in gingen.
De goed te belopen paden en schaduw die hier aanwezig waren, zorgden voor een opleving bij mij. Het ritme ging weer omhoog en daarmee het tempo. Stapje voor stapje kwam ik dichter bij Pim en Joop, die ik uiteindelijk ook in die volgorde weer inhaalde.

Nog redelijk fris kwam ik na 1 uur, 23 minuten en 46 seconden over de finsh. Slechts zeven lopers had ik in deze etappe voor mij moeten dulden. Drie estafette lopers, drie 100 kilometer lopers en één loopster die zich had ingeschreven voor louter deze etappe.

Na de pasta party, toen menig loper zijn tent in kroop, gingen Rik en ik huiswaarts om de volgende ochtend weer terug te keren. Het plan was om de start te kijken, daarna een duurloopje te doen en vervolgens de lopers weer binnen te zien komen. Echter in de auto op weg naar Apeldoorn besloten we om gewoon de etappe mee te lopen. Rik in een pittig tempo, ik lekker uitlopend van de etappe van zondag.

De laatste etappe bedroeg 21,2 kilometer. De laatste loodjes voor de 60 en 100 kilometer lopers. Ik besloot Pieter een handje te helpen. Pieter had al 79,8 kilometer in de benen en was naar eigen zeggen aardig naar de klote.
Na een rustig begin werd het tempo gaandeweg steeds verder opgevoerd, om uiteindelijk na 1 uur 48 minuten en 59 seconden te finishen met een vlammende eindsprint.

Na dit grandioze weekend is mijn verlanglijstje weer wat bijgevuld. Naast de Kustmarathon, de Comrades, Two Oceans, 60 van Texel en de Jungfrau marathon is nu ook de hardloop4daagse toegevoegd.
Eerst een klasbak worden, pas daarna zal ik een poging gaan wagen om vier dagen achter elkaar te bikkelen, af te zien, het snot voor m’n ogen te lopen, maar vooral volop te genieten!