Halve van Dalfsen

Ik moest eraf. Kon niet meer mee. Achttien kilometer op de teller, nog een goeie drie te gaan om de halve marathon te voltooien, maar ik liet een gaatje vallen en had niet het idee dit weer dicht te kunnen lopen.
Mijn benen deden pijn en longen draaiden overuren. Dit waren ze niet meer gewend.

Vrijdagavond had het nog zo’n goed idee geleken. Trainingsmaatje Han zou gaan hazen op vier minuut tien per kilometer, om zodoende uit te komen op 1:27/1:28 op de halve marathon in Dalfsen, die een dag later op het programma stond.

En toen liep ik daar dus. Een dag later. Op kilometer achttien. Met pijn in mijn benen. Een metertje of vijf inmiddels achter het groepje waarin naast Han ook trainingsmaatjes René en Izaak liepen. En toen leek het idee in ene een stuk minder goed.

Teruggaan kon niet meer. Of nou ja, kon op zich wel, maar leek me kilometertechnisch gezien toch niet heel erg slim.
Dan maar gewoon doorlopen – iets een tandje langzamer om weer een soort van normale ademhaling te creëren en te voorkomen dat mijn benen zouden gaan weigeren om ooit nog aan de start van een wedstrijd plaats te nemen.

Maar voordat het opgelopen gat groter kon worden dan die bewuste vijf meter, liep Han al naast mij om me aan te sporen om erbij te blijven, zijn ademhaling over te nemen, mijn armen te gebruiken, kleine pasjes omhoog te lopen, naar beneden te rollen, de binnenbocht te nemen en mij eraan te herinneren dat het nog maar twee kilometer was.
Want ja, toen waren we alweer een kilometer verder. En ik liep ‘gewoon’ weer in het groepje. Weliswaar hijgend als een trekpaard en met benen die het toch echt niet tof meer vonden, maar ik liep er wel.

De laatste twee kilometers kwamen uit mijn tenen. Na 1:28;47 kwam ik over de finish in gezelschap van Han, Izaak en René. Mijn snelste halve marathon in de afgelopen drie jaar. Het was het afzien meer dan waard.

3 reacties op “Halve van Dalfsen”

  1. Han Wolsing says:

    Ilonka, ik weet het nu helemaal zeker. Je bent een taaie. Je bent een topper. Op naar Berlijn maak er een feest van.

    Han

  2. Respect Ilonka vanaf km 18 met de juiste hulp de mindset weer goed te krijgen.
    #topper #powerwoman

  3. Paul says:

    Hoi Ilonka,

    Hier de fotograaf die de foto van je heeft gemaakt!
    Het is een bijzondere foto geworden en extra leuk om dit verhaaltje erbij te lezen!
    Succes met lopen! Ik loop zelf ook maar ben net herstellende van een flinke blessure.

    Groeten van Paul Bink

Laat een reactie achter

  • Laatste tweets

    • The RSS feed for this twitter account is not loadable for the moment.

    Follow @ilonka_hengel on twitter.

Agenda

??