Dagje triathlonnen

Triatleten, dat zijn pas echte sportmensen. Je zou maar een hele triathlon moeten volbrengen; 3,8 kilometer zwemmen, 180 kilometer fietsen en vervolgens nog even een marathonnetje erachteraan. Pfoeh!

Eén maal heb ik aan de start gestaan van een triatlon. Op de HAVO was dat. Alle 4^e klassen zouden strijden voor de te verdelen prijzen. De triatlon zou tegenovergesteld afgelegd worden. Eerst hardlopen, daarna fietsen en als laatste zwemmen. Tsja, mijn school was nou eenmaal tegendraads.

Met hardlopen en fietsen had ik een dusdanig grote voorsprong opgebouwd dat ik rustig aan kon doen met zwemmen. Dat kwam goed uit, want hard zwemmen kan ik niet.
We moesten in het buitenbad zwemmen. Het was half mei en het ijs was net van de plassen verdwenen. Althans, zo voelde het aan.

Van top tot teen blauw kwam ik het water uit. Pas een paar uur later, toen de blauwe kleur ietwat van mijn huid verdwenen was, lieten de leraren me huiswaarts gaan.

Dat nooit meer, fuck de triathlon!

Totdat ik een paar weken geleden een telefoontje kreeg van de directeur himself. Of ik mee wou doen aan een triathlon in Heerenveen. Uhmm….

Mijn werkgever, Club Fysio Therapie, is hoofdsponsor van het evenement en wilde met zoveel mogelijk teams aan de start staan. Het woord team trok mij over de streep. Ik hoefde alleen maar te lopen. Andere collega’s zouden het zwemmen en fietsen voor hun rekening nemen.

Vijf minuten voor de start van de trio’s, gingen de triatleten van start die alle drie de onderdelen voor hun rekening zouden nemen.
Nadat zij weggeschoten waren, ging collega nummer 1, luisterend naar de naam Casper, het water in. 500 meter zwemmen was hetgeen hij moest doen. Als eerste van de teams wist Casper de wal te bereiken. Collega nummer 2, die komt als je Simon roept, ging te fiets verder. In slechts 25 minuten raffelde hij de 18 kilometer te fiets af.
De voorsprong bij de trio-teams was uitgebreid en ook een heleboel triathleten die vijf minuten eerder van start waren gegaan hadden Simon voorbij zien flitsen. Ik hoefde het klusje alleen maar af te maken. 5 kilometer lopen was de opdracht, liefst zo hard mogelijk!

De ene na de andere triathleet haalde ik in, om 19 minuten en 6 seconden later als 8^e over de finish te komen. Ruimschoots eerste bij de teams en dus ook een heleboel eerder gestarte triathleten de hielen laten zien.  

Best leuk, zo’n triathlon!