Bikkelen in Baarn

De eerste cross van het seizoen zit er weer op. Gister, zondag 22 november, liep ik in Baarn de BAV wintercup. Voor de verandering stond ik niet aan de start van de 10 kilometer, maar liep ik de korte cross. Slechts 3.5 km.

Het mooie van zo’n korte cross, is dat je eens niet met je verstand hoeft te lopen. Juist niet. Het is verstand op nul, blik op oneindig en knallen maar. Gewoon volle bak rammen en zien waar het schip strandt. Heerlijk!

Zonder grote verwachtingen ging ik van start. Echt op snelheid heb ik immers niet getraind.

Zoals gewoonlijk stond ik bij de start vooraan. Dat is niet zozeer vanwege mijn harde start. Die heb ik namelijk niet. Meer vanwege het feit dat ik het overzicht wil bewaren. Ik wil weten hoeveel dames er voor me lopen.
Het startschot klonk. Mijn start was slecht. Ik was direct het overzicht kwijt. Geen idee hoeveelste ik liep. Ik mis hiervoor de pure snelheid en in het ellebogenwerk ben ik ook niet heel sterk… Ik zag om mij heen en ook voor mij diverse meiden lopen. Er werd eerst een rondje over het gras gelopen van ongeveer 300 meter alvorens twee rondes in het bos te lopen. Die eerste 300 meter hadden veel weg van een worstelpartij. Een duw hier, een duw daar. Bij het ingaan van het bos begon ik in mijn ritme te komen.

Voor mij liepen nog zeker 3 dames. Of daarvoor nog iemand liep, daar was ik niet zeker van. Een voor een wist ik ze te achterhalen en met nog zo’n anderhalve kilometer te gaan liep ik op kop. De winst was echter nog allerminst veilig. Een paar meter achter mij liep Maud van Alphen, die op de 800 en 1500 meter vele malen sneller is dan ik. Ik moest het dan ook niet op een eindsprint aan laten komen, dan was ik zeker geklopt.

Zonder op of om te kijken liep ik volle bak door, om uiteindelijk met vijf seconden voorsprong de winst te pakken. Wie had dat gedacht. Ik, als diesel pur-sang, winnen op de korte cross?!

Het geheim?? De dag voor de wedstrijd in de ochtend een lange duurloop en ‘s middags winkelen. Echt waar, werkt super!