Batavierenrace

24 april 2010. Hoe ik deze dag het beste kan samenvatten?? Onwijs leuk!!!

Het hele verhaal? Oké, hier komt ie!

Een paar maanden geleden werd ik door Heleen Plaatzer gevraagd om mee te doen met de Batavierenrace. Ik zou dan aantreden in het winnende team van 2009, de Suicide Bunnies & Friends. Na twee maal voor de Universiteit/Hogeschool Utrecht te hebben meegelopen, wist ik wat me te wachten stond en hoefde ik niet lang na te denken. Reken maar dat ik mee doe!!

Nadat er een aantal weken later wat afmeldingen waren, werd ook Rik gevraagd. Mooi, kunnen we er samen een leuk dagje van maken!

Om half 11 precies vertrokken we vanuit Woudenberg richting het Twentse land. Na onderweg nog een aantal Suicide Bunnies gespot te hebben- moeten ze de snelweg maar niet over steken- kwamen we aan in Haaksbergen, de plek van bestemming. Hier mocht Rik de tocht, die in de nacht van vrijdag op zaterdag begonnen was in Nijmegen, een vervolg geven.

De 22^e etappe was Rik zijn deel. Volgens de berekeningen zou de 21^e loper rond 13.45 uur present zijn bij het wisselpunt. Ruim op tijd waren wij aanwezig en konden zo nog even van het zonnetje genieten.

Exact volgens de opgegeven tijd vond de wissel plaats. Rik pakte het hesje over van zijn voorganger en begon aan zijn race. De niet te onderschatten taak van meefietser was mij bedeeld. Na 8,8 kilometer en  31 minuten lang “Hup Rik, tandje harder, kom op, blijf erbij!!!!” te hebben geroepen, gaf Rik zijn hesje aan Heleen, die zou finishen op de Grote Markt in Enschede. Ook deze etappe reed ik mee. In plaats van “Hup Rik, tandje harder, kom op, blijf erbij!!!!” te roepen, was mijn tekst veranderd in “Hup Heleen, tandje harder, kom op, blijf erbij!!!!”.

Na 7,3 kilometer te hebben volbracht in 27 minuten, kwamen we aan op de Grote Markt. Heleen lopend, ik op de fiets.
Het was inmiddels 14.45 uur. Ik had nog ruim 2 uur de tijd voordat ik mocht lopen. Om 17.00 uur zou de laatste etappe van start gaan. Bij deze etappe starten alle teams tegelijk vanaf de Grote Markt in Enschede, om 7,5 kilometer later op de Universiteitscampus van dezelfde stad te finishen.

Rond 16.15 uur begon ik mijn warming-up, die hoofdzakelijk bestond uit het keuren van de wc’s van alle kroegen aan de Grote Markt. Ik kan u melden, er zaten erg vieze tussen!

17.00 uur was het dan zover. Nadat de hele markt gezamenlijk begon af te tellen: tien, negen, acht, zeven…. werden we weggeschoten.

Er werd onwijs hard gestart. Ik werd aan alle kanten voorbij gelopen, maar besloot me niet gek te laten maken. Meegaan zou beteken dat ik mezelf op zou blazen. Ik liep dan wel voor de Suicide Bunnies, maar dat leek me toch niet zo’n goed idee.

Na ruim een kilometer begon ik al mensen in te halen. De één na de ander. Het liep heerlijk! Ik kon lekker blijven draaien, mezelf blijven pushen en bleef bikkelen tot het eind.
Ik wist de 7,5 kilometer in 29 minuten en 13 seconden te volbrengen, hetgeen goed was voor een 6^e plaats in deze etappe. In het totaalklassement werden we met de Bunnies tweede, op 4 minuten achter het sterk lopende Aeolus.

Na gezamenlijk wat gegeten, gedronken en nagebabbeld te hebben, gingen Rik en ik rond een uurtje of tien weer huiswaarts. Na een reis van 2 uur zocht ik rond half één moe maar voldaan mijn bedje op.